geschiedenis wittem

Tot 1936 was het bestrijden van branden in de toenmalige gemeente Wittem opgedragen aan de gemeentelijke kantonniers.

Zij onderhielden de blusmiddelen en trokken uit voor het blussen van branden. De brandweermaterialen werden per kern beschikbaar besteld.

Tijdens de raadsvergadering van 22 december 1937 werd door een aantal raadsleden erop aangedrongen om de brandweer in Wittem beter te organiseren.

In dat kader werd voorgesteld om brandmeesters per kern te benoemen.

Tijdens de raadsvergadering van 18 januari 1938 stemde de gemeenteraad ermee in dat te Epen, Eys, Mechelen, Nijswiler en Wahlwiller een brandmeester zou worden benoemd.

De brandmeesters hadden o.a tot taak het onderhouden van het brandweermateriaal. Als vergoeding voor deze taak ontvingen zij f 10,-- per jaar. Tevens ontvingen zij voor inzetten bij brand f 0,50 per uur.

Met ingang van 1 januari 1940 trad Wittem toe tot de Limburgse Provinciale Brandweerbond.

Een van de voordelen van het lidmaatschap was dat de bond het gemeentebestuur kon adviseren inzake het opzetten van een nieuwe organisatie voor de brandweer te Wittem.

De organisatie van de brandweer in Wittem per kern werd in Epen met voortvarendheid aangepakt. In 1947 omvatte de groep Epen 13 leden.

Aandacht voor de scholing van de leden was er ook in die tijd al. In 1947 werden te Epen 7 lessen aan het brandweerpersoneel gegeven.

Verder vonden er 9 oefeningen plaats. In dat jaar kwam de brandweer 2 keer in actie voor het verlenen van hulp bij schoorsteenbranden.

In 1948 werd vaker beroep gedaan op de brandweer, o.a voor het blussen van een bosbrand en een boerderij- brand.

In 1949 werd de organisatie van de brandweer opnieuw onder de loep genomen.

Het aantal leden per groep werd teruggebracht tot 8. In dat kader werd ook door het gemeentebestuur een vergoeding voor de brandweerlieden vastgesteld, namelijk f25,-- per jaar vaste bijdrage en f 1,-- per uur bij inzetten.

Enkele jaren later, in 1955, kregen de 4 groepen ieder de beschikking over de handkar met blusunit. Het duurde tot 1975 voordat de brandweer de beschikking kreeg over eigen vervoer in de vorm van VW-busjes.

In 1980 werd door het gemeentebestuur het licht op groen gezet voor de aanschaf van een brandweer- wagen met toebehoren.

In 1980 werd de groepsindeling per kern verlaten. Vanaf dat tijdstip werd er met een uit Mechelen opererend korps gewerkt.

De brandweerwet 1985 bepaalt dat de gemeenteraad de organisatie, het beheer en de taak van de gemeentelijke brandweer bij verordening regelt. Het dagelijks beheer en gezag over de brandweer is in handen van burgemeester en wethouders, terwijl de burgemeester belast is met het opperbevel.

In het veld staat het korps onderleiding van de commandant. In Wittem was dat sedert 1979 de heer M.Hartmans uit Mechelen.

De aanschaf van een nieuwe brandweerwagen had enige jaren op de eerste plaats gestaan op het verlanglijstje van het korps van Mechelen. Een nieuwe wagen werd met name noodzakelijk, omdat de uit 1980 stammende auto te weinig capaciteit bood.

In 1989 kreeg de brandweer Mechelen een nieuwe brandweerauto, een Mercedes-Benz type 1120 F met een 204 PK, 6 cilinder turbo-interkoeling dieselmotor.

Deze brandweerauto is momenteel niet meer in gebruik bij de kazerne Mechelen. Vanaf september 2006 beschikt de kazerne Mechelen over een nieuwe TS.

Zaterdag 1 april 2006 heeft de kazerne Mechelen zich geinstalleerd in de nieuwe kazerne aan de spetsesweide te Mechelen.

Vanuit de nieuwe kazerne van de kazerne Mechelen wordt gewerkt met 3 uitrukploegen, waarbij ze de beschikking hebben over: 1 TS, 1 PM, 1 HV2.

De kazerne Mechelen bestaat uit 20 leden.